A Travellerspoint blog

Si BAdong - Ang paglalakbay-

part 1

loyd_finger_web_web_2.jpg

Isang bagong kabanata sa buhay na badong ang kanyang pagkakapasok sa isang kilalang Call Center Firm. Hirap man makipagsabyan, subalit mukhang wala na siyang magagawa kundi ang harapin ang kanyang kapalaran. Ang maging isang nose bleed Call center Agent. Habang papasok si Badong walang tigil ang pagtibok ng kanyang puso sa kaba. Pano kung magkamali siya sa mga English niya nakakahiya!!!! Pano kung mawalan siya ng sasabihin? Hassle!!!!!
Pero hindi padadaig sa takot ang ating Bida. Akala niyo ba hindi niya ito pinaghandaan? Dala niya ang kanyang bagong biling Webster Dictionary 2008 Edition.Kung sakaling may makalimutan siyang salita, may handy dictionary siya na pdeng mapagtatanungan.

Pasakay na ng Bus si Badong siksikan sayang ang porma niya. Bagong shoes, shirt, jacket, at mug. No choice kasi mahuhuli siya pag namili pa siya ng masasakyan. 100 kms pa ang layo niya sa opisina nang magkaroon ng isang banggaan. Shit traffic!!!!!!!!!!!! Pinagpapawisan na si badong ng malamig dahil kinakabahan siyang mahuli sa unang araw ng kanyang trabaho. (Nakakahiya naman).

30 minutes na ang nakakalipas pero hindi pa rin umaandar ang sasakyan. Hanggang sa unti unti ng umandar and mga nagkabuhol buhol na saskayan. Maayos na ang kalye at naialis na ang nagkasirang sasakyan.

Ayos hindi nahuli si Badong. May natitira pang 13 minutes para makapag refresh siya. Pumasok si Badong sa Building at agad na dumiretso sa cr para. (Di ko na alam ang ginawa niya sa loob).

Paglabas niya ng CR agad niyang hinanap ang training room kung saan sila magttrain. Pumasok siya sa loob at nakita na iilan pa lang ang naroon. Humanap siya ng mauupuan na station. Ayun may available slot. Uupo na sana siya ng biglang mapansin na may bag na palang nakaiwan dun. Wala na siyang makitang malapit na seat kaya dumeretso na lang siya sa may likod at naupo. Dumating ang oras ng simula ng training nila, alangan man dahil sa kaba, naging matatag pa rin si badong.

Subalit may isang bagay ang kumuha ng pansin niya. At ito ang nagdagdag sa kanyang nagpupumiglas na kaba.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>A B A N G A N<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

Posted by jbert 06:32 Archived in Philippines Tagged round_the_world Comments (0)

Emptiness

-17 °C

Sadness.jpg

I have been asking myself for many occasions why everything seems to be unfair.
Things are quite difficult to accept especially when it already finds its place in you.

You keep on asking about things that seems to have no answer.
Nothing could satisfy your eagerness to find the reason why you have been so dumb and pathetic.

Looking nowhere, until you find yourself lost for a moment that seems to be forever.
Do we need to accept everything that is happening? Or we can do something to stop it from happening.

Should we give up? Or just fight for it with no definite reason of doing so.
Little by little, by not doing anything we lose all.
Doing all possible options but we keep on losing everything slowly.
Should we stay with the flow and bring ourselves to death?
Or run against it, and find ourselves drowning in loneliness.

Questions with no definite answers.

Questions that leads to emptiness

Posted by jbert 06:02 Archived in Philippines Tagged events Comments (1)

Wala naman Magawa

kahit sana........

1_929295450m.jpg

Ok sana kung magkakateam kami. Ang gulo siguro namin lagi. lalo na si Lyka (ung may bilao sa ulo) naku yan ang pasimuno ng lahat. Lagi nga kami naka tawa pag magkakasama eh kasi dahil sa babae na iyan. Minsan tuloy para na kaming eng - eng.

So syempre kailangan ganun ang pose ko kais mahirap na sumingit sa gilid baka di na ko makita.

Anu ito reina? bakit ganyan ang smile?

Sige pa Edz kunting tingkayad pa makikita ka din.

Shine pa cute ito?

Jaz anu ito?

Nakakamiss tuloy si lyka. actually kaya ko nga pinost ito is for her memory? hahaha. (Di pa naman niya kasama si Lord. Kaya lang di na siya tumagal sa trabaho.)

naku sana magkasamasama pa ulit kami. I miss the old time

Posted by jbert 11:29 Archived in Philippines Tagged events Comments (0)

Ang PAgtatapos

tan tantantantantantan tantantan

1_308992618m.jpg

Hunyo 27, 2008 and itinakdang araw kung saan matagumpay naming natapos ang aming pagsasanay bilang paghahanda sa aming pagharap sa isang napakahalagang hamon sa aming buhay ( hehehehe c/o Francisco Balagtas).

It's a green day isn't? Anyway, dami dami chibog niyan. Ang sakit nga sa tiyan pero oks lang. One of the most memorable things here in our office. Ewan ko ba kung sino ang nakaisip na mag green kami! Well obviously I am not wearing green shirt. Yung jacket ko lang ung green.

Pero do you see that something is wrong with us? Wala kaya. Di kaya kami natatakot at kinakabahan niyan kasi mag oon floor na kami.

Anyway atleast we are somehow prepared, although there's some sort of danger in our lives!!!!!!!!! (OA)
Just kidding.

Nakakamiss lang kasi we don't see each other as often as before kasi we are sent to different teams with different working hours. Buti na lang may Outlook!

Posted by jbert 06:34 Archived in Philippines Tagged events Comments (0)

(Entries 21 - 24 of 24) « Page 1 2 3 4 [5]